juli 2, 2007
Drie jaar na de tragische dood van zijn geliefde zoon (uit Story, 5 mei 2004)
Veel mensen zeggen me dat Donald me ziet, maar ik voel niets!
De dood van Donald. We hadden ons voorgenomen om het daar voor één keer niet over te hebben, maar het gesprek is nauwelijks aan de gang of Leo Madder laat de naam van zijn zoon vallen. Bijna drie jaar na het tragische verkeersongeluk, waarbij de getalenteerde jonge acteur om het leven kwam, gaapt de wonde nog altijd even wijd. De tijd is echter meedogenloos. De zon komt elke dag weer op en er moet geleefd en gewerkt worden. “Acteren houdt me overeind”, zegt Leo Madder. “Vergeten kan ik niet, maar mijn werk helpt me even te ontsnappen aan die onophoudelijke maalstroom van gedachten in mijn hoofd.”
Wat me mateloos ergert: zogenaamd ernstige journalisten, die in kwaliteitskranten kritiekloze stukken schrijven over de zoveelste New Age-hype. Zo slaagt De Morgen er vandaag in een rist kolommen te vullen over de film The Secret, zonder ook maar blijk te geven van een schijn van scepsis.